YERYÜZÜ HERKESİNDİR
Okul yıllarımızda coğrafya dersi öğretmenimiz ülkemizin yerini tanımlarken; “TÜRKİYE ÜÇ TARAFI DENİZLERLE, DÖRT TARAFI DÜŞMANLARLA ÇEVRİLİ” bir kara parçası derdi çoğunlukla.
Okul yıllarımızda coğrafya dersi öğretmenimiz ülkemizin yerini tanımlarken; “TÜRKİYE ÜÇ TARAFI DENİZLERLE, DÖRT TARAFI DÜŞMANLARLA ÇEVRİLİ” bir kara parçası derdi çoğunlukla.
Çevremizdeki ülkeler hem komşumuz hem de düşmanımızdı. Bu nasıl olurdu? Anlamlandıramazdık o zamanlar. Evimizin çevresinde hatta başka mahallelerde komşularımız vardı ve ilişkilerimiz çok iyiydi. Hepsi bizim dostlarımızdı. İyi günde mutluluklarımızı paylaşır çoğaltır, acılarımızı gönül gönüle azaltırdık. Komşuluk ve Düşmanlık iki zıt kavramdı.” Ama kendimizi anlamaya başladığımız yaşlara geldiğimizde, yani 70’li yıllarda Vehbi’nin Kerrakesi ortaya çıkmaya başlamıştı. Yeryüzünü paylaşamayan insanlar, aynı coğrafyanın insanlarını düşman kılarak silah pazarını genişlettiğinin farkına varmıştık. Varmıştık ama yaşayamadığımız çocukluğumuz bizi çoktan terk etmişti.
Uzaydan bakıldığında dünyamız uçsuz bucaksız sınırsız ve herkese yetecek bir yeryüzü parçasıdır. Nimet külfet dengesinin kurulduğu bir dünyada, silahlanmaya harcanan emeğin ve paranın yeryüzünü güzelleştirmeye yöneltildiğinde, güzelliklerle dolu bir dünyaya kavuşulacağını imgelemek bile zor şu an.
Ama yüreğine insanlık sevgisi tohumlayamamış insanların dünyanın tek egemeni olduğu günümüzde, çoğunluğun bilinçlenip güzellikler için mücadele etmesi ve uğraşıyı zaferle taçlandırması oldukça zaman alacağa benzer.
Geçtiğimiz günlerde ülkemizde yapılan bir ankette Türkler hiçbir ülkeyi sevmiyor” sonucu çıkmış. Ve adı geçen bir çok ülkeye karşı olumsuz düşünceler besleyenlerin oranı %80’lere kadar çıkıyormuş. İşin tuhaf yönü insanlarımızın tanımadıkları insanlara duydukları kin ve düşmanlığın bu denli büyük olması.
Yılmaz Erdoğan’ın yıllar önce yazdığı (oynadığı) bir oyununda şöyle bir konuşma geçiyordu. “12 Eylül Darbesi öncesinde ülkede kan gövdeyi götürdüğü günlerdi. Kardeş kardeşi öldürüyordu.” Sözlerine karşılık veren diğer oyuncu:” Kardeş kardeşi öldürmek ne ki, birbirlerini hiç tanımayan insanların birbirini öldürmesi, asıl kahredici olan.” diyordu.
Ortadoğu’da insanlığın yüzkarası anlamsız bir savaşın sürdüğü şu günlerde, tüm bu yaşananların sonlanması için, güzel insanların ülkemizde ve dünyada güzel yarınlar yaratma çabaları 2025 yılında boşa gitmez umarım. Çünkü her şeye karşın; kötücüllerin yanında bu yönde mücadele eden insanların da azınlıkta olmadığını düşünüyorum.
Bilelim ki “Yeryüzü Herkesindir.”
Mutlu Yıllar!
Yazar Hakkında
1957 Yılında Keşan’da doğdu. Edirne Erkek Öğretmen Okulu’nu 1974 yılında bitirdi.
Bir yıl Küre ilçesinde öğretmenlik yaptı.
1976 yılında girdiği Atatürk Eğitim Enstitüsü Türkçe Bölümüne iki yıl devam edebildi. Okulu bırakmak zorunda kalınca, Devrek ilçesinde yeniden göreve başladı.
1976-1978 yıllarında Beyoğlu’nda bir figüranlık bürosunda çalıştı. Yüze yakın filmde figüran olarak rol aldı. Sinema Emekçileri Derneği kuruluş çalışmalarına katıldı. Öğretmenliğe döndükten sonra, Devrek’in çeşitli köylerinde, 1980 yılına kadar çalıştı.
Aynı dönemde öykü ve şiirleri birçok yerel gazetelerde yayınlandı. 1980 yılından 1987 yılına değin Bandırma ve Manyas ilçelerinde görev yaptı. Konak ilçesinde çalışırken, 1984 yılında kendi isteğiyle SHÇEK Bandırma Çocuk Yuvasına atandı. Öğretmen ve yönetici olarak görev yaptığı kuruluştan 1998 yılında ayrıldı. Yeniden Edincik beldesinde başladığı öğretmenlik görevinden, 2001 yılı Eylülünde emekliye ayrıldı. Kuşadası’nda yaşamını sürdüren Ali Gençli’nin 14 kitabı yayınlandı.
Yorum Gönder
0 Yorum